Paniek! Baby gevallen

Jeetje. Schrik van mijn leven. Spencer lag tussen mijn man en mij in op de bank. Daar ligt hij heel vaak. Mijn man was in slaap gevallen en ik had mijn hand op Spencers buik zodat hij niet kon rollen. Nou, dat kon ‘ie dus wel! Hop, zo in één krachtige draai lag hij op de grond. Ik schrok me helemaal […]

Read More →

Geef een knuffel!

Onlangs kwam Stichting Geef een knuffel landelijk in het nieuws, omdat de knuffels die na de ramp met de MH17 zijn neergelegd op de verschillende herdenkingsplekken aan deze stichting werden geschonken. Maar wat doet deze stichting eigenlijk precies? Voorzitter Martijn Westerbrink beantwoordde onderstaande vragen voor Everyday-Life: Hoe is het idee voor de stichting ontstaan? Het idee is ontstaan nadat wij zagen […]

Read More →

Tandjes

Ach jee. De kleine man krijgt tandjes. Niets meer altijd vrolijk en lachen, maar hangerig, huilen en strontverkouden. Spencer is nu 7,5 maand en sinds een paar dagen zitten er opeens beginnende tandjes onderin zijn mond. In het begin had hij er nog weinig last van en vond hij het vooral zelf bijster interessant. Continu zat hij er met zijn […]

Read More →

Ziek :(

Vanochtend dacht ik even dat mijn lieve, immer lachende, vrolijke, tevreden, doorslapende Spencer is vervangen voor een ontvreden, boze, huilende kloon. Mijn kleine knul die bijna nooit huilt (al helemáál niet ’s nachts) is sinds 2 dagen van slag. Vooral ’s nachts. Om 3 uur wordt hij wakker en wil hij eten. Prima, maar nadat hij de fles heeft leeggedronken begint de ellende. Gillen, gillen en nog eens gillen. Terwijl hij doodmoe is, maar slapen zit er niet meer in. Hij gilt zo hard dat ik serieus bang was dat mijn buren de politie zouden bellen. Mijn lieve slaapkopje is opeens een woeste baby geworden! Hoe kan dat nou!? Vannacht was echt verschrikkelijk. Om 3.15 wilde hij eten. Die fles ging helemaal op. Daarna begon het gillen. Pas om half 5 nadat ik mijn hele arsenaal aan troostende woorden en handelingen uit de kast had gehaald, viel hij in slaap. Mijn hoop nog een paar uurtjes slaap te pikken, sneuvelde al vrij snel. Om 6 uur was het weer gillen! Maar weer een flesje maken. Deze dronk hij voor de helft op en gelukkig viel hij deze keer wel snel in slaap. Om 8 uur weer hetzelfde. Weer gegil!! Hoe dan?! Ik begreep er helemaal niets van. Maar goed er moet gewerkt worden, dus opa en oma pasten vandaag op. En in de loop van de dag ontwikkelde Spencer al snel 39 graden koorts. Eten wilde hij ook niet meer. Nu vind ik mezelf […]

Read More →