Paniek! Baby gevallen

Jeetje. Schrik van mijn leven. Spencer lag tussen mijn man en mij in op de bank. Daar ligt hij heel vaak. Mijn man was in slaap gevallen en ik had mijn hand op Spencers buik zodat hij niet kon rollen. Nou, dat kon ‘ie dus wel! Hop, zo in één krachtige draai lag hij op de grond. Ik schrok me helemaal […]

Read More →

Kijktip: The Dark Matter of Love

Soms kom je opeens een pareltje tegen. In dit geval op Netflix. Onlangs kwam ik terecht bij de documentaire The Dark Matter of Love. De docu gaat over een Amerikaans echtpaar dat al een tienerdochter heeft. Dan adopteren ze uit Rusland maar liefst 3 (!) kinderen in één keer. Een meisje van 11, Masha, en 5-jaar oude tweeling: Vadim en Marcel. Een jaar lang wordt de familie gevolgd door een filmploeg […]

Read More →

En, wanneer komt nummer twee?

Pas zeven maanden moeder en toch wordt die vraag me al geregeld gesteld! Ik moet eerlijk zeggen, ik maak me er ook schuldig aan bij anderen, maar toch. Dus ja: Wanneer komt nummer twee? Komt die er überhaupt wel? Het eerlijke antwoord is:  ik heb geen flauw idee. Ik ben zelf enig kind en mijn man komt uit een gezin van drie. Wat hem betreft gaan we voor het gemiddelde en worden het dus twee kinderen. Ik weet het zelf nog niet. Dat Spencer het allermooiste op deze aardbodem is, is me inmiddels wel duidelijk. Zo’n mooi vrolijk mannetje, ik ben helemaal verliefd op hem. Als ik hem kon klonen, dan deed ik het gelijk. Hij is altijd vrolijk, ik kan hem overal mee naar toe nemen en hij vindt alles leuk. Maar een tweede kindje erbij, brengt wel een groot risico met zich mee. Wat nou als dat tweede kindje helemaal niet zo makkelijk en niet zo vrolijk is? Dan heeft dat niet alleen invloed op ons leven, maar ook op dat van Spencer. Eén kindje vind ik vrij makkelijk overal mee naar toe te nemen. Mijn gevoel is dat je met twee veel minder bewegingsvrijheid hebt. Daarnaast ben ik zó gek op Spencer, ik wil niets van hem missen. Met een tweede kindje erbij moet hij hoe dan ook aandacht inleveren. Dat kan niet anders. Aan de ene kant is het misschien juist wel goed, dat hij niet in […]

Read More →

Met je baby naar een verjaardag

Met de kleine naar een feestje of verjaardag. Sja, dat vind ik dus best wel een dingetje. Uiteraard wil ik een hele makkelijke mama zijn met alsnog een druk sociaal leven en het liefst mijn kleine man overal mee naar toe slepen. Maar ja, dat gaat natuurlijk niet meer. Spencer is een heel blij sociaal kindje dat naar iedereen lacht. Met hem naar de supermarkt is al een hele opgave omdat ik om de minuut wordt aangesproken door mensen, omdat die kleine weer heeft zitten sjansen met god weet wie. Heel leuk natuurlijk! Maar de keerzijde is dat hij dus ook heel veel prikkels krijgt. Dit is in kleine gezelschappen prima in de hand te houden, maar tijdens verjaardagen waar meerdere mensen zijn is dit best lastig. Want dan moet ie slapen.. En ja… Waar laat je hem dan? Ik nam dus altijd de wandelwagen mee en legde hem daarin. Toen hij nog wat jonger was, was dat geen probleem. Spencer sliep wel. Maar nu is hij zich meer bewust van zijn omgeving en gaat dat niet meer zo makkelijk. Daarnaast hangen er vaak om de paar minuten weer mensen boven die bak om te zeggen hoe schattig ie is (klopt uiteraard ;-)) en dat hij toch zo lief lacht (klopt ook ;-)). Gevolg: een oververmoeide baby die niet meer wil slapen en veel te veel prikkels heeft gehad. En dan wordt het huilen en het gevolg is dat ik me […]

Read More →

Moederdag

Ruim vier jaar geleden overleed mijn moeder. Vier jaar later werd op haar sterfdag ons zoontje Spencer geboren. Wij deden thuis niet aan Moederdag, omdat het eigenlijk ontzettend commercieel gedoe is, maar toch heb ik sinds haar dood moeite met Moederdag. De weken ervoor lees ik dan ook geen folders of andere reclame-uitingen meer, omdat ik geen zin heb om […]

Read More →