Paniek! Baby gevallen

IMG_7072Jeetje. Schrik van mijn leven. Spencer lag tussen mijn man en mij in op de bank. Daar ligt hij heel vaak. Mijn man was in slaap gevallen en ik had mijn hand op Spencers buik zodat hij niet kon rollen. Nou, dat kon ‘ie dus wel! Hop, zo in één krachtige draai lag hij op de grond. Ik schrok me helemaal wezenloos. Ik schreeuwde tegen mijn man: “Hij ligt op de grond!!!!”. Spencer was inmiddels keihard aan het huilen. Ik zat alleen maar verdwaasd naar hem te kijken en was inmiddels helemaal over de rooie. Mijn man was gelukkig een stuk stressbestendiger. Hij pakte Spencer op en troostte hem.  Voor ik het wist zat Spencer alweer naar een aapje te kijken waarvan het hoofd rinkelt en binnen een paar minuten lachte hij alweer. “Niets aan de hand!”, zei mijn man. Nouuuu, daar was ik niet gelijk van overtuigd. Ik hoorde mezelf woorden als ‘hersenbeschadiging’ en ‘naar het ziekenhuis’ zeggen. Spencer was het hele voorval inmiddels alweer vergeten leek het en was druk met het aapje. Ik daarentegen was nog helemaal over de rooie. Als het om de kleine gaat, heb ik nul komma nul stressbestendigheid blijkt dus. Huilend probeerde ik mijn man duidelijk te maken dat we moesten kijken of ons zoontje nog wel normaal reageerde enzo. Gelukkig volgde Spencer nog goed met zijn oogjes en gedroeg hij zich normaal. Maar deze paranoïde moeder was nog niet gerustgesteld hoor! Nee, ik heb ook nog de huisarts gebeld. Gelukkig was de assistente heel lief en nam me heel serieus. Misschien handig om te weten voor andere moeders: Als het kindje gelijk begint te huilen en niet buiten westen is geweest dan is er meestal geen reden tot paniek. Ook goed naar het gedrag van het kindje kijken of het niet suf is of dergelijke. Wel raadde ze aan hem ’s nachts om de zoveel tijd wakker te maken om te kijken of hij wel wakker werd. Echt iets wat je wilt horen als je al helemaal over je theewater bent. Jullie zullen begrijpen hoe mijn nacht eruit zag: Ik heb als een debiel de halve nacht naast de wieg gezeten en hem af en toe gepord om te kijken of hij nog wel normaal reageerde. Zorgen om niets, de kleine man heeft de hele nacht liggen slapen als een roosje. En mama heeft nu slaapgebrek! De gastouder had de volgende ochtend met me te doen. “Ach meid, wacht maar tot ze leren lopen, dan vallen ze zo vaak”. Dat belooft wat! Toch wat aan mijn overbezorgdheid doen als het op mijn kleine man aan komt (yeah right.. like that’s gonna happen! ;-))

7 Comments »

  1. Zo herkenbaar! Ons ook overkomen maar dan bij het bed. ’s Nachts idd iedere paar uur in haar oogjes schijnen om te kijken of haar pupillen goed reageerden. Uiteindelijk alles goed. Kinderen reageren ook vaak op hoe de ouders reageren. Als die iets erg vinden, dan is het ook huilen ook al is er niets aan de hand. En omgekeerd. Als ouder voel je je erg rot als zoiets gebeurt ook al is er niets aan de hand. Gelukkig mankeerde Spencer niets.

    Like

  2. Hier is Enora ook al vaak gevallen, vooral nu ze overal stapt en klimt. Ze is intussen 19 maanden en gleed gisteren alweer uit de zetel. Gelukkig samen met de plaid die in de zetel lag dus die brak zo wat haar val. Even huilen maar was al snel terug vergeten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s